Realizację „Matni” określano jako koszmar; aktorzy nieustannie się kłócili, zdjęciom towarzyszyła kiepska pogoda, metody pracy Polańskiego przerażały producentów filmu. Owa realizacja przebiegała jednak ściśle według planów Polańskiego, który stworzył dokładnie taki film, jak zamierzał. Wpływy tej specyficznej mieszanki kryminału i komedii widać w wielu filmach hollywoodzkich, jak choćby „Bonnie i Clyde” czy „Pulp Fiction”.
Nawiązania do Becketta, efekciarstwo, oryginalność wizji, afektacja – skrajne opinie od zawsze towarzyszyły reżyserowi, nie inaczej było z „Matnią”. Polański wykorzystuje w filmie pinterowski zabieg dramaturgiczny: zamyka w pomieszczeniu dwie osoby, a kiedy ich relacje osiągają temperaturę wrzenia, dodaje trzecią.

Premiera filmu 8.10.2010